Mail: dieterbruls@gmail.com



Bij geen updates:
klik hier
Deze week
Vorige week
Tekeningen
dieterbruls.nl




Week 41




Voorpagina






Zondag 16 oktober 2022












Zorg
Zo'n type die Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd als motto heeft, maar voor de rest een enorme voortdurend misgenoegdheid uitstralende zuurpruim is, zat zich te ergeren aan een oponthoud van een minuutje in de rij van het vaccinatiecentrum. Er was onduidelijkheid over de papieren van de voorste in de rij en welke prik hij zou krijgen.
'Het is natuurlijk weer een buitenlander.'

Ik hoorde de vraag van de intakester vooraan of hij in de zorg werkte met ja beantwoord worden. Hij kreeg daarop een oranje sticker terwijl de meeste mensen een blauwe kregen.
'Ja hij natuurlijk wel,' conspireerde de man achter mij, zonder enige kennis te bezitten over de betekenis van de stickers. Ik vreesde dat hij vervolgens vervangingscomplotten ging oplepelen, maar dat bleef gelukkig nog uit.

Na de prik knotterde hij door dat hij hier niet een kwartier bleef zitten in deze pokkenzooi. Zijn vrouw wilde wel even gaan zitten, ze voelde zich een beetje zwakjes. 'Ach jij ook altijd.'
Ze zag er ook beroerd uit, maar of dat door de prik kwam of door een leven met hem?
De man van voor in de rij hield een oogje in het zeil. Je werkt in de zorg of niet.





Zaterdag 15 oktober 2022












Tadaa!

De gemeente Amsterdam heeft weer een fotomomentje voor toeristen. De te populaire IAmsterdam-fotowandjes zijn inmiddels weggehaald. Ze hebben nu uit ledlampjes bestaande cadeautjes neergezet. Als een soort huisje waar je in kan.
Ik zat tegenover zo'n ding en zag stelletjes uit alle landen langskomen en die maakten allemaal een foto. En de rolverdeling stond vast: hij maakte de foto, zij moest in het cadeautje gaan staan.
En wat blijkt? Er is een internationale cadeautjes manier van staan.
Lachen alsof je surprise! zegt. Twee handen plat uitsteken op het tegen het lijf gevouwen armen. Linker been achteruit op de tenen steunend. Zeg tadaa! en je snapt het.





Vrijdag 14 oktober 2022












Praalgraven zijn niet voor eeuwig
Stalin stierf zielsverlaten alleen op de koude vloer van de enige kamer waar hij zich nog veilig voelde. Hij had gered kunnen worden, hij had een hartaanval. Maar hij had iedereen verboden de kamer te betreden, zelfs aankloppen mocht niet.
Dus zelfs toen hij maar niet opstond durfde geen van zijn lijfwachten te storen.
Hij had gered kunnen worden. Alleen er was dat complot dat in zijn hoofd speelde: dat alle artsen verraders waren. De beste waren gemarteld en naar de kampen afgevoerd. De dokters die over waren durfden hem niet tegen te spreken.
En dus stierf hij alleen op de koude vloer, van iedereen die ooit van hem gehouden had, vervreemd.
Zou Poetin daar wel eens van denken als hij 's avonds zijn bed in gaat?





Donderdag 13 oktober 2022


















Grasduinen in etalageramen
Ik liep de stad eens in, de winkels waren al dicht.
Ik maakte drie aantekeningen: Een kleine wereldgeschiedenis in 50 boeken van DaniŽl Smith bij Spectrum. Ik kon het natuurlijk niet inzien, maar ik vond wat op het internet. Echt wijzer ben ik nog niet. Het lag bij De Dolfijn op de Haarlemmerdijk.
Dan zag ik bij Athenaeum het Zeit Magazin the MAG of the Year. Het is een soort Het Beste uit Zeit en dan in het Engels. En het boek van CNN-journaliste Clarissa Ward Op alle fronten die binnenkort in Collegtour zit.
En dan heb ik nog een boekentip: lees nooit boeken waar achterop staat dat het om een lang vergeten boek gaat. Mensen vergeten maar boekenliefhebbers zijn wat selectiever in het vergeten en ze vergeten niet zonder reden. Ik las onlangs drie boeken die onterecht vergeten waren en ik zag waarom.
Ook nog een vraag: Readers Digest schijnt het meest gelezen tijdschrift ter wereld te zijn. Toch ken ik niemand die het leest. Vroeger waren er wel eens mensen die een abonnement op Het Beste uit Reader's Digest hadden, maar die probeerden ze altijd iemand anders in de maag te splitsen. Als je toen buurtboekenkasten en Mini-Bibliotheken had gehad hadden ze ervan uitgepuild.





Woensdag 12 oktober 2022











Al vanaf voor dat mensen heugenis hadden

Aangetrouwde familie is ook geen bloedband
Iemand van de televisie heeft naar familieleden zoekende mensen aan volkomen vreemden gekoppeld. Ja Ťn?
Ze hebben het toch leuk met elkaar? Ze wilden kennis maken met mensen die ze nog nooit gezien hadden en dingen in die mensen herkennen. En, dragen ze niet allebei een bril en houden ze niet allebei van voetbal? En hun buren hebben ook een hond!
Dat hebben ze gekregen. Fijne hardwerekende mensen waar niks mis mee is dan dat ze wat armer zijn. Op Facebook toonbare mensen die traditionele pannekoekjes bakken in plaats van met een fles kapitein Bongo rum in een papieren zak in een goot te liggen. Toiletreiniger basend met een spuit in de arm. Want dat is toch waar het toch meestal om gaat. Ze deden je niet voor niets weg.
Je wilde een droom waargemaakt hebben, dat heb je gehad. Je eigen familie wilde niets van je weten en een stel vreemden heeft je in tranen als familie ontvangen. Maak je keuze.
Het is maar televisie mensen.











Dinsdag 11 oktober 2022




Het Sprookje van het Kapitalisme

In Zwitserland viel mijn oog op een - door mij eerder in de rubriek Wat Ik Mooi Vind besproken - Zwitsers stationsklokhorloge. Het was vele male duurder dan in Nederland. Datzelfde gold voor de Caran d'Ache-pennen en het beroemde Zwitsers zakmes. Zelfs voor de Zwitserse kazen. Voor dat alles heb ik een goedkoper adresje in Amsterdam voor dezelfde spullen.

Er wordt wel eens geklaagd dat Zwitserland alleen nog voor de hele rijken te betalen is.
De prijzen zijn zo hoog omdat de Zwitsers met elkaar hebben afgesproken dat mensen ook lonen moeten krijgen waarvan ze kunnen leven.
En zo geven arme mensen dus hun geld uit aan spullen die gemaakt worden door mensen die hongerloontjes betaald krijgen (en zo de onderdrukking, inclusief hun eigen, in stand houden) en rijke mensen (en Zwitsers!) aan spullen die gemaakt zijn door mensen die goed betaald krijgen.
​Zo houdt het systeem zich in stand.

Bij de illustratie: Ik zocht ook kaarten van Herbert Matter, de vooraanstaande Zwitserse graficus.  Deze is van Eric de Coulon uit 1928.





Maandag 10 oktober 2022




Der Alptraum






Het meest mooie huisje op de berg is het Alpenmuseum. Mooier dan alle luxe appartementen met alles wat we eigenlijk niet nodig hebben. 




En het is niet geschikt voor Hollandse steltlopers. Want leptosomen zullen er gebukt moeten gaan.




Dat lage is natuurlijk niet om te pesten, de ruimte blijft beter warm.





Warmte die grotendeels door de koeien beneden wordt geproduceerd.










(c) - 2000-2022 Dieter Bruls