| Vorige week |
Huidige week |
| Bij geen updates | Tekeningen |
Opruiming: The Ramones begonen altijd met 1, 2, 3, 4. De 5, 6, 7, 8's maken het af: Howling at the Moon. - Spaar geld en verwerf bezit: doe Spotify de deur uit en koop cd's! Misschien ga je ook weeer eens bewust muziek luisteren en niet naar algoritme radio. - Taylor goes Viva Las Vegas! Overdag met een rolletje voor de nacht. - En deze is nog met spiekbriefje, de tekst was nog nat. - Dit nummer is al meer dan veertig jaar oud. Nick Cave, een Johnny Cash-fan maar deze gaat over Elvis.
Slot AltenburgIn de middag van 5 juli was ik onderweg naar het slot in Altenburg. Op de heuvel zag ik iets wat het slot moest zijn, een samenraapsel van gebouwen in diverse stijlen, ik meende zelfs een gymzaal en een garage te zien. Wat ik ook deed, ik kwam er niet dichter bij in de buurt. Ik hoopte ondertussen op een bus naar het station.
Van twee bezoekers hoorde ik dat mijn indruk wel klopte. Binnen in het Residentzschloss Altenburg was het een mengelmoes geweest van zogenaamd sjieke maar niet op elkaar afgestemde meubels, nog net wat erger dan Huis Doorn, waar de laatste Duitse keizer verbleef.
Ik vermoedde het Altenburger speelkaartenmuseum in een van de zalen. Altenburger speelkaarten zijn met van de oudste ter wereld. Tegenwoordig worden ze verkocht onder de naam ASS, dat voor Altenburger und Stralsunder Spielkaarten staat.
Ik verzamel al jaren speelkaarten en ik kreeg een stock Altenburger die ik nog niet had. Hetgeen me aan het denken zette: misschien moet ik toch eens een overzicht van Europese speelkaarten maken.
Ik vind check en double check in de journalistiek heel belangrijk. Maar je kunt dingen ook doodchecken. Als zich een insider-bron bij jou meldt met informatie, dan heeft diegene bij het lekken van die informatie een doel: de bron wil dat de informatie naar buiten komt.
Als je dan als journalist alleen plat gecheckte informatie publiceert, zal die bron zich niet bij jou melden. Je bent zelfs een gevaar, want als je de informatie gaat dubbel checken, wordt de identiteit van de bron in gevaar gebracht.
Dus nogmaals, ik vind checken heel belangrijk. Maar je moet als journalist ook lef tonen en desnoods eens met de billen bloot gaan. Een verstandig hoofdredacteur zal je dat vergeven. Want die krijgt er nieuws voor terug, nieuws dat vaak een scoop is.
Zonder Allard J J eindigt het jaar toch anders. Maar ik kan hem qua muziek niet vervangen, dus misschien moet ik gaan nadenken over een ander eindejaarsritueel. - Ze praat met poezen, ze praat met kevers, ze wist even niet waarover ze het moest hebben: Taylor Pendleton. - Messer Chups iemand? Of een Switchblade? - O ja, ik zou nog kerstliedjes doen: the Smalltown Tigers. - Hey Michael: Beat It! De ninja-versie. - PJ Harvey coverde dit, op een van haar albums met John Parish en dat is alles wat er is vandaag.
Ik was op zoek naar wat extra bevestiging van het nieuws dat Rachel Maddow bracht en waar ik aan refereerde op zaterdag 6 december. Ik vond die bevestiging maar stuitte ook op een bijdrage van haar over de - helaas mislukte - aanslag op Poetin vandaag. Helemaal mislukt is die niet want Poetin wordt steeds meer paranoïde en zijn regering wankelt steeds meer. Ik had gezegd dat ik het nog twee maanden gaf (op 22 november). Ga ik gelijk krijgen?
De laatste voorstelling (om 11.20) van deze film trok drie mensen, waarvan er een halverwege andere plannen had.
De film gaat over het concert dat Keith Jarrett in het Operahuis in Keulen gaf in 1975, waarvan de opnames de best verkochtte plaat op het gebied van geïmproviseerde muziek werd.
Maar vooral gaat de film over Vera Brandes
de durfal die op haar zestiende begint met het organiseren van
jazz-concerten. Voor dit concert lijkt ze haar kaart te overspelen: met
geleend geld huurt ze de zaal af, die ze dan ook nog moet vol verkopen.
Alles wat fout kan gaan, gaat fout maar ze weet het steeds weer recht
te zetten en uiteindelijk krijgt ze Jarrett zover dat hij op een
opgelapte oefenvleugel en niet de gevraagde en beloofde vleugel,
speelt. En haar improvisatievermogen moet het zijne tot grote hoogte
hebben gebracht.De film is speels van opzet en soms grijpen de acteurs zelf in de handeling in en richten zich rechtstreeks tot de kijker. Normaal is dit een no go bij regisseurs, maar hier past het heel goed.
Keith Jarrett werkte helaas niet mee aan de film, ook zijn originele muziek mocht niet gebruikt worden. Hij speelt niet meer, hij is half verlamd.
Leuke film die net dat beetje extra glans geeft aan het album.
3/5/10De mooiste auto's van dit moment (niet in definitieve volgorde):
1. Microlino (zie foto)
2. Fiat Topolino
3. Opel Rocks - Het bijzondere aan deze auto is dat men maar een kant maakt, die men dan gespiegeld tegen de ander zet. Voor en achterkant zijn dus gelijk. De deur gaat daardoor aan de ene kant gaat naar voor open, de andere deur naar achter. Ook verkrijgbaar als Citroën Ami.
Goed het zijn allemaal zonder rijbewijs te rijden elektrische stadsauto's, maar ze kunnen harder dan ze zijn afgesteld. Het zou enorme winst zijn om alleen nog maar dit soort auto's toe te laten.
We kunnen een voorbeeld nemen aan het Praagse stadsbestuur: ze laten de Russische ambassade dagelijks voelen dat ze fout zijn. En wat doen wij tegen dat rattennest in Den Haag? - Martin Parr stierf eergisteren. Hij liet onvergetelijk werk achter, met altijd een grijnslach naar de mens. - En om u al vast in de Kerstsfeer te brengen, ga ik wat Kerstliederen brengen. Zoals deze (van de begrafenis van hij die het schreef). - Ze zijn wereldsterren in de Britse Working Men's Clubs, grasduinend door het hele punkrepertoire: the Sex Pissed Dolls. En dat doen ze niet onverdienstelijk al blijft het natuurlijk een vaudeville-act.
Ook
dit jaar zullen we hem missen, Allard Jolles, die sinds mensenheugnis
de Jaarlijst Muziek maakte. Hij overleed jammer genoeg in 2024. De herinneringen blijven. - Draden controleren, het gezang van de draden door Johnny Cash. - Three cool chicks... - En dit nummer is voor mij eeuwig verweven met Bratislava. Ik luisterde het altijd als ik bergafwaarts liep naar de stad. - Goodbye!