Mail: dieterbruls@gmail.com





Vorige week
Actuele pagina
Bij geen updates Tekeningen






Week 39















Zondag 28 september 2025















Afdruk: Ik was de hele dag bij Vrouw Holle en liet daarna drie broden achterelkaar in de oven zwart blakeren.








Hij is blij en ik snap wel waarom. Ikzelf zit te denken om weer eens met een oude telefoon te gaan fotograferen. - Het Trio Mandili. Georgië staat op mijn lijstje van vakantiedoelen. Hoppa! - En nog eens hoppa! - En niet hoppa. - Veel van de Londense geschiedenis ligt onder de grond, niet voor archeologen, maar metrologen. - Aranea Peel heeft last van kledingallergie maarr gaat niet in therapie. - Deed Chuck het beter? - De boerenjongens. Flash crash and thunder! - En zij had Elvis in haar voorprogramma: Hot Dog! - En hij doet de clubs tegenwoordig.








Zaterdag 27 september 2025















Afdruk: Ik luisterde naar Beethovens Vierde. Schumann noemde het een slanke Griekse maagd, ingeklemd tussen twee Noorse goden (doelend op de 3e en de 5e). Het is zijn minst gespeelde. Onterecht. Onbekend maakt onbemind.


Familiediner





We hadden een familiediner en de helft kwam niet. In andere families zou er dan direct een ruzie met twee limousines moeten worden opgelost in het Familiediner. Bij ons niet: we gaan goed met elkaar om en doen niet aan ruzie. Wellicht ook omdat we niet bijelkaar de deur platlopen, zoals andere families dat menen te moeten doen.




Ook toen twee van mijn broers naar het buitenland verhuisden heb ik nooit iemand à la Ik vertrek horen lamenteren over het niet meer kunnen doen van bakkies. Koffie wordt op elke straathoek verkocht.
Het was een gezellig samenzijn. Zonder het koesteren van  onterecht zelfmedelijden. Zij die er niet waren werden hooguit bemeelijdt.














Vrijdag 26 september 2025















Afdruk: Wat bij ons de pepernoten van een steeds vroegere sinterklaas in de supermarkten zijn, zijn in Duitsland programma's als Wir im Osten over de Wiedervereinigung op tv.


Zonder recept
Ik was in een grote voordeeldrogisterij op het Leidseplein, daar waar vroeger alleen horeca zat. De winkel is zo ingericht dat je de hele winkel door moet inclusief een slinger door de kelder die bereikbaar is via een steile trap omlaag en een andere terug omhoog.
Met mijn kruk en de klachten aan mijn rug had ik moeite met die trap, ik vroeg naar de lift. Een werkneemster legde me uit dat die al enige dagen stuk was en het morgen pas weer deed. Zonder verdere inleiding zei ik deodorant, ze vroeg me het merk (dat ik wist) en de soort (waar ik een associatie bij had) en ze was al naar beneden en kwam terug met iets dat letterlijk aan de associatie voldeed, black had ik gezegd, maar het toch niet was (later thuis bleek het iets met dark te zijn). Maar het leek me onbehoorlijk om haar terug te sturen, ondanks dat ze er geen moeite mee zou hebben gehad.

Buiten op straat vroeg ik me af hoe het toch komt dat sommige mensen aardig, vriendelijk, goed geaard en behulpzaam zijn en anderen Poetin, Netanyahu of Trump worden. En wanneer dat gebeurt en uit welke frustratie het komt. En dat al die mensen een geestelijke afwijking hebben, een uit onterechte angst gegroeide eveneens onterechte superioriteit.
Misschien zou dat aardige meisje dat ook wel krijgen als duizenden haar zouden steunen om onbeperkte macht over hen uit te oefenen. Misschien zijn we het allemaal zelf wel schuld.

Laat mij de hoop dat zij sterker was dan de genoemde zwakkelingen.








Donderdag 25 september 2025















Afdruk: Vroeger was zo'n losjes genomen foto op het Limburgse platteland iets bijzonders. Mijn vader heeft al deze personen nog gekend. Misschien staat hij er zelf zelfs op. Tegenwoordig zijn foto's vluchtig en vraag ik me af of er ooit iemand zal zijn die zich afvraagt wie die ene is die zo peinst.


Dat van de Dapperstraat
Mensen in Nederland zijn ontevreden. Als ze al weten waarom, hebben ze er meestal toch geen reden toe.

Ik zelf betrap me er vaak op dat ik gewoon gelukkig ben. Zonder te weten waarom. Anderen zullen wellicht de reden van mijn geluk niet zien: ik heb al die dingen niet die zij wel hebben.
Waaronder dat ontevreden zijn.

Foto: riestevla (rijstevlaai), comfort food om het geluk nog groter te maken.





Mijn favoriete fotovlogster stamt uit Las Vegas. Ze is er al lang weg, maar nu terug om de stad vast te leggen. En waar begint ze? In het hotel waar Elvis voor het laatst liet zien dat hij een muzikant was. Met inclusieve inkijkjes in al zijn slaapkamers in Trump-stijl en jacuzzi's (hij had er veel nodig). -  Het wordt wat moeilijker om te zeggen dat het kitsch is, Je t'Aime Moi Non Plus van Serge Gainsbourg en Jane Birkin, als Nick Cave het uitvoert met de helaas te jong gestorven Anita Lane. Het is een slim in elkaar gezet nummer en het was de start van het Franse genre van de zuchtmeisjes. - De huidige First Lady van de zuchtmeisjes, Carla Bruni liep vandaag naast haar man het gerecht in. - De politie waarschuwt u: Let op uw taal! Ik zal mijn dreigbrieven moeten laten schrijven door een ander. - Waarom naar de maan? Omdat we voor de maan dingen uitvonden die we nu nodig hebben om op aarde te overleven. - Muziek tot besluit. Ik sta altijd links bij bands.








Woensdag 24 september 2025







Met medewerking van R. B.-P.










Afdruk: Ooit gedacht dat Disney de vrijheid van meningsuiting moest redden?


Het hek van de dam
Jesse G. (22) reisde afgelopen zaterdag van het Friese Oosterwolde naar Den Haag om daar tegen AZC’s te demonstreren. Nederland zou volstromen met geweldplegers. In zijn dorp is een tijdelijk AZC.
G. werkt bij een hekkenbedrijf. Dus dan neem je toch aan dat hij inkomsten ziet in AZC’s waar toch hekken omheen staan, maar hij ziet natuurlijk meer in een hek om het hele land.
De komende twee weken moet hij zelf achter een hek, vanwege het plegen van geweld.
Misschien leert hij ervan.

De tekening is van de ANP-rechtbanktekenaar Aloys Oosterwijk en die tekent zo goed dat ik denk dat er een zwart balkje voor moet.








Dinsdag 23 september 2025















Afdruk: Heeft een Russisch regime ooit voor maar iets excuses aangeboden?


Wakker worden kan altijd erger
Ik had uiterst beroerd geslapen, ik had liggen woelen totdat het een redelijke tijd om op te staan was en toen het dat was, in slaap gevallen.
Ik werd wakker gebeld door een Oekraïense vriendin, die langs zou komen en me belde of ze nog wat flessen mineraalwater voor me moest meenemen, die ik in grote hoeveelheden zelf nog wat te zwaar vindt.
Bij het opstaan ging ik met een verkeerde beweging door mijn rug.
Hoe het met mijn knie ging, vroeg ze bij binnenkomst. Mijn gestrompel dat erger was dan het met mijn knie ooit geweest was, toonde dat het slecht ging.

Buiten op het balkon, waar ze me op geholpen had, vertelde ze me over haar oma die in een rustig stadje onder de rook van Kiev woont, een plaatsje waar de Russische schrijver Paustovski zijn gelukkige jeugd beleefde.
De 86 jarige vrouw had ‘s nachts een flits gezien en een knal gehoord, in paniek was ze naar buiten gevlucht. Haar huis was geraakt door een projectiel en ze was net op tijd buiten geweest, want nauwelijks buiten volgden er nog twee. Had ze niet zo snel gereageerd, was het haar dood geworden.
Ik snap een volk niet dat oude oma’s als vijand ziet.
En wie heeft het nog over zijn knie na dit: wakker worden kan altijd erger.











Maandag 22 september 2025















Afdruk: Ik ging een dag de deur niet uit. Soms zijn deuren er om dicht te blijven.




















Copyright Dieter Bruls | LeugenPers | 2000 - 2025